De Flandriens winnen de sprint en rijden een ijzersterke première over de eindmeet

Gisterenavond trapte het Prethuis een versnelling hoger op de fiets voor de première van "De Flandriens".

Na de première in CC De Leest in Izegem, staan er nog 112 voorstellingen op de planning. Hiervoor toeren ze met de fiets doorheen Vlaanderen. In totaal spelen ze de Flandriens dus maar liefst 114 keer, een unicum voor een Vlaams reizend theatergezelschap.

In West- en een deel van Oost-Vlaanderen speelt de cast in het West-Vlaams.

Wij mochten dus de sappige West-Vlaamse versie gaan bekijken. Voor Peter Bulckaen was het een kleine thuis-match (sorry Wim, no pun intended) want hij komt uit de buurt. Wim Stevens geeft aan nog wat te willen bijschaven aan zijn West-Vlaams voor hij zich helemaal deel van de familie voelt (ok, misschien is er toch een trend leesbaar).

Geen paniek als je het West-Vlaams zelf niet onder de knie hebt want in de andere provincies wordt de taal ‘opgekuist’ en wordt er een 'voor iedereen verstaanbare versie' gespeeld.

Ook Bert Cosemans was in het premièrepubliek te spotten. Hij zal namelijk 37 voorstellingen voor zijn rekening nemen als waardige vervanger van Wim Stevens die niet alle 114 voorstellingen kon combineren met zijn drukke bezigheden uit de serie 'Thuis'.

De personage van Jeroen, Wim en Peter maken deel uit van de Fladriens, een trio vrienden maar vooral een amateurswielerclub uit de Vlaamse Polders. Om hun 50 jaar bestaan te vieren, willen ze de Mont Ventoux beklimmen. Net wanneer die droom korter komt, komen er onderlinge frustraties naar boven langs alle kanten en dreigt de groep helemaal uit elkaar te vallen.

Naast de lustige "koereurs" zorgen ook Katja Retsin en Martine de Jager voor wat vrouwelijk pit op de buhne als de wederhelften. Martine kruipt in de rol van de verstrooide barvrouw die wel met heel rare namen en uitdrukkingen uit de hoek komt. Het doet ons soms een beetje aan Samson denken. Haar aanstekelijke humor neemt ze dan nog eens mee in het zwijgzame personage mutti, waar ze zelfs zonder tekst de zaal kan plat krijgen. Katja mag wisselen tussen de rijke "madam" met het Antwerps accent en stapt moeiteloos naar haar "pietekootje" in het West-Vlaams. De personage van de dames proberen hun Flandriens terug samen te krijgen, maar laat ons zeggen dat de kasseiweg nogal hobbelig is om glad te strijken.

Met De Flandriens heeft Jeroen Maes zijn 30e volavondstuk neergepend en zet hij zelf ook weer een prachtig komisch personage neer.

Wil je zeker nog een ticketje in de wacht slepen? Spring dan snel op je fiets en maak een spurt voor een ticket voor de Flandriens op www.prethuis.be